چقدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی روقلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوستش داری.
چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده.
چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی به جز سلام نتونی بگی.
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوستش داری.
چقدر سخته که ندونی که به خاطر کدوم گناهت اون عشقتو دور میندازه و برای همیشه از پیشت میره.
چقدر سخته گل آرزوهاتو توی باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی:
گل من باغچه نو مبارک.
سلام.خیلی ممنون که سر زدی.وبلاگ بسیار زیبایی داری.مطلبت بسیار جالب و جذاب بود.خسته نباشی.خوشحال میشم دوباره بیای.یا علی