وقتی خدای آسمون بنده هاشو می آفرید


 رو پیشونی هر کسی قصه سرنوشتی چید


 با قلم خوشبختیها


 با جوهر طلایی رنگ


 رو پیشونیها می نوشت قصه خوب سرنوشت


 وقتی که نوبتم رسید


 مرغک بخت من پرید


 قلم نوک طلا شکست


 جوهر فقط سیاهی زد


 وقتی خدا اینجوری دید


 از مرغ غم یه پر کشید


 با قلم بدبختیها


 با جوهر سیاهیها


  رو پیشونی من نوشت :


                           قصه تلخ سرنوشت . . .

نظرات 2 + ارسال نظر
اهریمن سه‌شنبه 21 اسفند‌ماه سال 1386 ساعت 23:35 http://ahriman.blogsky.com

خیلیییییییییییییییییییییییییی
باخالههههههههههههههههههه
حا حا حا

[ بدون نام ] چهارشنبه 29 اسفند‌ماه سال 1386 ساعت 13:55 http://www.sarzamine-yakhi.blogsky.com

سلام خیلی شعر قشنگی بود به منم سر بزم منتظرم بای

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد